Mien oorlog: De onderduikhut van Anloo

Een gat in de grond, afgedekt met plaggen. Midden in het bos, terwijl de reeën over het dak liepen. Een ingang met een bocht erin, om te voorkomen dat de Duitsers licht zagen. Maar ze roken wel de geur van wildbraad. Dus werd het onderduikhol ontdekt. En zo werd de schuilplaats uiteindelijk een martelplek en een massagraf.

Douwe de Vries heeft een camera. En zo is er een film in een film. Over een markante plek die oogt als een avontuur, maar eindigt als een tragedie. Zowel Janna Schreuder als Jacob de Vries vertellen over hun beider vader die daar ondergedoken hebben gezeten. Uiteindelijk zou Douwe de Vries de dans ontspringen. Maar Piet Schreuder werd gepakt en gruwelijk gemarteld in het Scholtenhuis.

Janna Schreuder: "Oorlogen zijn smerig. Nog steeds en altijd al geweest. En Anloo is daar een extreem voorbeeld van. Ik vind dat het goed is dat mensen weten wat er gebeurd is. En waar dat in kan ontaarden. Als mensen zich gerechtvaardigd voelen en het mag van hogerhand, dan doen ze zulke dingen. En dat is iets waar je op bedacht moet zijn."